Mud Masters Biddinghuizen 2016 review

Mud Masters Yep wat valt daar nu over te zeggen.

Opzet wordt steeds commerciëler.
Gebied voor vele al erg bekend terrein.
Prijs niet de goedkoopste
Druk heel erg Druk.
Uitdagend Neuhhh niet heel erg.
Maar nu de leuke dingen

Met 5 andere gasten afgesproken om toch de Mud Masters Biddinghuizen te gaan lopen aangezien de eerdere planning was om deze run weer via Bootburg te gaan lopen in het water viel door verschillende omstandigheden. O.a. verhuizing van Steve en de flinke progressie bij diverse sporters van Bootburg die nu de 12 km te kort vinden. Steve geeft gewoon te goede trainingen ;););). De zondag samen met Jeroen Pasman ook een uppie, Laurence Fijma, Maarten Korting, Margreet Schuttrups en Joost Meurs via een grote omweg dit aangezien de A1 opengebroken was aangekomen op het nieuwe parkeerterrein van Mud Masters aangekomen. Een verbetering ten opzichte van vorig jaar.

Op naar het start terrein, een wandeling over een eerste obstakel van de dag een brug over de weg. Waarna we een flink stuk moesten wandelen langs Walibi met zijn rollercoasters. Na deze wandeling op het terrein aangekomen zag het er weer nagenoeg uit als vorig jaar, alleen geen grote poort om doorheen te lopen. Wel een doorlooptent om je inschrijving te laten scannen en je startband te verkrijgen, dit ging wel erg soepel en snel en veel organisaties kunnen hier een voorbeeld aan nemen. Aangezien we thuis al de loopkleding aangedaan hadden hoefden we ons niet om te kleden en na een half uurtje wachttijd was het dan ook tas wegbrengen om door te lopen naar het startvak.

We konden direct beginnen met een "warming up" maar aangezien we helemaal achteraan stonden en eigenlijk een beetje laat aankwamen lopen deden we niet echt mee. Deze inspannende warming up werd trouwens onderbroken door een praatje over de algehele veiligheid en over hoe "zwaar" het traject wel niet was. Het startsignaal wed uiteindelijk precies op tijd gegeven 9:50 en het vak ging los.

imag3664

Het traject was dit keer onderverdeeld in 3 verschillende rondjes van elk ca 6 km Naar mijn idee was dit best wel slim gevonden aangezien je dan eigenlijk erg weinig wachttijden zou kunnen krijgen zoals de vorige edities en naar mijn idee is dat dan ook goed gelukt.

Ook voor de toeschouwers is dit leuk aangezien de lopers dan diverse keren langs kwamen. Beetje opzet als de Toughest runs. Door deze opzet was het tijdens de 19 k afstand alleen in het begin van de run was het ff druk maar na de eerste 1,5 km 3 a 4 obstakels was het lekker doorlopen en geen verder opstoppingen. In deze eerste 6 km zaten meer obstakels dan in de volgende 2 maar dat zal uit commercieel oogpunt wel ook de opzet zijn geweest.

De spectaculaire obstakels zoals de glijbaan en de Execution zaten op deze manier in elke afstand verwerkt en voor diegene die de 18 km liepen leverde dit 3 rondjes parcours geen oponthoud op. Doordat er dan ook geen  wachtrijen waren hebben enkele van ons inclusief ikke de glijbaan dan ook 2 keer gedaan. Hij blijft leuk. Ook de nieuwe Execution was  fun om te doen "je weet wat er gebeuren gaat maar toch is het verrassend". Let op: trek maar aan het touw daarna staan binnen het aangegeven gele vak daarna tel ik tot EEN, zei de begeleider en Bam de vloer was weg en je lag in het water.

Hierna volgde de tweede 6 km ronde waar iets meer technische obstakels geplaatst waren met wat meer klim en touwwerk. Bij deze ronde ook weer geen wachttijden en goede verzorging na elke 3 a 4 km was er een waterpost cq fruitpost. Na de netjump kwam deze ronde van weer 6 km ook weer tot een einde met een afslag naar de 3e 6 km ronde waar we heerlijk getrakteerd werden op een sandbag door een heerlijke partij moddertrenches. Ik vond dit gewoon genieten. Na deze modderpartij was het naar mijn gevoel gewoon kilometers volmaken met wat relatief eenvoudige obstakels en Tyre Hurdless die door het hele parcours gezet waren. Een leuke variatie op de balken van de SV.  Bij een van deze laatste obstakels zag ik Jeanine (picture your sport) ook nog even lopen met haar fotocamera altijd gezellig ff een dikke knuffel gegeven. Ze hoort gewoon bij de OCR familie vind ik net als enkele andere vaste fotograven die er vaak bij zijn.

fb_img_1475485267832

Ongeveer 500 mtr. voor het einde was een zogezegde megawasmachine neergezet om de ergste modder van je af te spoelen waarna het toetje volgde van de 2 hoge muren waar je over moest klimmen met de shissler het stroom object zelf ga ik hier niet doorheen aangezien ik hier erg nare ervaringen mee heb zien gebeuren. En net als enkele andere medelopers hebben we dan ook de pussylane gekozen.

En wat is dan mooier om als afsluiter met zijn 6en gelijk over de finish te gaan en ons t shirt in ontvangst te moge nemen.

Al met al een mooie dag met mooi weer en gezellige mensen laten we er nog vele meer van maken.

Cu all next run SV Brother?

Met vriendelijke groet,

Ferry Willemsen

No Comments Yet.

Leave a reply