World-Klapp 2016

Daar ik door een zweepslag blessure het lopen een aantal maanden kon vergeten kon ik mijn energie op de world-Klapp in Duitsland werpen. Deze WK vouwfietsrace bekend om zijn vreemde reglement, stond al langer op mn bucketlist. Vouwfiets, minimaal 30 jaar oud, zonder gebruik van gereedschap te klappen, met origineel stuur, 20” wieltjes en single speed, oja en een snor.

12909593_972415386145393_7816617734436069100_oAanmelding was snel geregeld als gastrijder in het Orgateam. Na wat communicatie over whatsapp over verzetten en cranklengtes kon het knutselen beginnen. Een donorfiets was snel gevonden op marktplaats in de vorm van een 30 jaar oude Romet Whigry, 20 euro en een ritje naar Bennekom. Na wat Chroom-6 radar absorberende verf, z'n 200 euro aan onderdelen en het racemonster was geboren. De drivetrain kompleet vervangen, met 2/32 ketting en tandwielen, een setje BMX race wieltjes met terugtraprem, een 57 kettingblad uit eigen voorraad en na testen met 16, 15, 14t achtertandwieltjes uiteindelijk een 13er gevonden die de verzetsratio op 4,4 bracht. Goed voor een haalbare 40km/h.

Het Orgateam besloot zich echter volledig op de organisatie te storten en liet me een eigen team te laten vormen. Een Duitse rijder werd me al aangeboden, de andere 2 plaatsen werden uiteindelijk ingevuld door Rico Chiappa van DMM en Klausi uit Beieren. Team WhatsKlapp was geboren.  Kon het knutselcircus weer opnieuw beginnen. Klapfiets van Rico was snel geregeld, en het ombouwen ook. Al eens een trapas doorgezaagd? Godnondeju wat zijn die dingen hard. Voor Klausi vond ik een exemplaar hier in Limland, en een setje wielen via marktplaats in… Bennekom bij diezelfde gast.
Met Rico tussendoor wat testritten gemaakt op de wielerbaan in Geleen, blijken zijn langere cranks en pedalen regelmatig in de kombochten aan de grond te komen. Weer knutselen.

tyrrt65r4erhjejkUiteindelijk breekt dan het WK weekend aan. Na een voorspoedige rit met drie klapfietsen achterin konden we dichtbij de baan parkeren. Klaus en ons rennerskwartier was snel gevonden. Na het opzetten van de tenten, ik: Plop. Rico; een half uur knutselen en konden we het binnenterrein gaan verkennen. Wisselzone, medical? en fiets checkin, startnummeruitgave. Thaise massage en 24hrs grill station van de lokale brandweer all-in. De rij bij de checkin word wat korter en we melden ons aan voor de procedure. 4 vreemde checks. Psychische keuring [hirnaktivität minimal doch anwesend] en een serieuse vetmeting [advies zahnetaartje eten], een zangtest in het duits met de WK hymne, een franse uitspraak test [sans moustache pas de participation a le 24hrs du Schopp deuxmilleseize] komen we bij een 20 zoll beambte die de maat van de wielen controleert en de afwezigheid van versnellingen. Vervolgens de goede werking van de bel of een verbale imitatie daarvan.

13227734_10207193295090965_1180647002717671549_oVervolgens worden de renners samengeroepen voor de veiligheidsinstructie het betreffende rijden op de baan. Hierop geld linkverkeer dus inhalen over rechts. Uitzonderingen zijn de treintjes waar de koprijder na over zn schouder gekeken te hebben zich over rechts moet laten terugvallen. Wisselen uitsluitend in de wisselzone na lichamelijk contact met de aflosser in de vorm van een handshake. Teams bepalen zelf wanneer ze wisselen met welke rijder. Zelf hadden we al besloten eerst ieder een kwartier te rijden, vervolgens een half uur en dan een uur. Klausi was pas hersteld van een bovenbeenbreuk en zou maximaal drie kwartier rijden.

Na de briefing rijden alle rijders gezamenlijk een drietal rondes om de beschermheer van het event in ontvangst te nemen, koning Banza van een stam uit Ghana. Deze arriveert in stijl in een helikopter. De rode loper wordt uitgerold en de koning loopt op zn met gouden krokodillen versierde pantoffels naar de gereedstaande cabriolet voor de ereronde. Uiteraard geëscorteerd door bodyguards op een klappie.

13235895_1693892734205859_1178299987_nDan worden de fietsen gereed gelegd op de baan voor een zogenaamde Le Mans start. Het startschot wordt gedaan met een klapp en weg zijn we. De eerste rondes draai ik 38km/h en kan de kopgroep in de windschaduw goed bijhouden totdat iemand een gat laat vallen. Na een kwartier rijd ik de wisselzone op en Rico kan aan de bak. Het eerste uur is er een valpartij en de race wordt kort stop gelegd. Schijnbaar is het toch niet zo onschuldig allemaal. Ik kom er zelf achter als in mijn tweede etappe de koprijder onverwachts van zijn lijn afkomt en de man voor mij een kontschuiver over de baan maakt. De poging om te ontwijken op 10cm met 34,5km/h [strava] was natuurlijk zinloos en ik duik gracieus als een gazelle, of hoe heet dat beest met die slurf, over hem heen om het asfalt dichterbij te bekijken. De fullsize body slamm resulteert in een open knie, elleboog,schouder en wat gekneusde ribben. De helm is tegen de verwachting in ondanks de klap nog heel. De eerste momenten krijg ik geen lucht en kruip op mn wenkbrauwen van de baan af. Ik krijg mee dat de race is stilgelegd en de eerste hulp en noodartst staan al naast me. Na een tweetal minuten piepende longetjes pak ik mn klappie en stap weer op.

De halve baanlengte naar de wisselzone ging weer redelijk en daar niemand van mn teammates gezien had wie er probeerde zichzelf uit te smeren op de baan besloot ik de resterende tijd gewoon door te rijden zei het dan dat de snelheid wat minder werd. De eerste avondrit vergeet mn aflosser op tijd aan de wisselzone te staan en laat me nog een kwartier doorrijden. Mn handen verliezen alle gevoel en het zitvlak protesteert ook al. Stuur en zadel worden een verbeterpunt voor volgend jaar. Uiteindelijk wordt ik uit mn leiden verlost en kan ik mijn slaapzak in mijn geleende ploptentje opzoeken. 2 uur en een kwartier rust.

Klaus wekt me voor de volgende etappe en ik ben helemaal stijf van de valpartij. De gekneusde ribben maken het lastig om een jasje in de tent aan te trekken. Ondertussen is de temperatuur ook tot op het vriespunt gezakt. Het is nachts en de 24hrs muziek is ondanks de omlaag gedraaide volume nog goed te horen, ook het ruisen van de passerende groepen fietsers. Nachts is nog een valpartij geweest, wat me niet verbaasd. De inhalende groepen scheren zo dicht langs langzamere rijders dat het slechts een kwestie van tijd is. Iedereen rijd met verlichting, voor en achter zoals het hoort. Een groep heeft zn klappies uitgerust met monkeylights [tip Google] wat voor mooie lichteffecten zorgt. Een rijder spant de kroon met twee rode ballen in een zakje als achterlicht. [hebbedingetje]. Mn tweede nachtelijke etappe komt Rico weer te laat en ik besluit te stoppen na een kwartier overtime. Als ik ons rijderskwartier binnenkom stapt hij net uit zn tentje. Hij is niet tevreden met zn fiets, versnelling gaf hem niet de kans zich maximaal te kunnen geven. We wisselen de transponder uit en ik laat hem op mijn Poolse beauty zijn rondes maken. Het gevolg was dat de kopgroep niet in staat was zijn tempo te volgen. De potentie van Rico gezien op de data van de orga, van pos 27 naar 25 in een etappe besluiten we de volgorde aan te passen zodat Klausi me voortaan aflost en we zo de transponder in alle rust kunnen omzetten zodat we gewoon de poolse beauty voor de rest van de race delen kunnen zonder tijdverlies.

13239255_1002202043166727_6471475697871786736_nIn komende rondes komen we nog een plaats naar voren. Tussendoor een goedkoop uitgebreid ontbijt bij de lokale voetbalclub, vele hamburgers en bratwurst. De wind heeft zich wat gedraaid en de rondetijden zakken wat in. Ik wissel nog voor mn laatste twee etappes in een snellere broek, dikke kniebroek remt me teveel af. En warempel in mn afgeprijsde Aldi –broek doe ik deze etappes weer boven de 32km/h gemiddeld. Om 1800 is de finish en de race wordt afgevlagd. Onder luid applaus komen de rijders over de streep. Winnaars zijn natuurlijk de ervaren rijders van Klapp Sabbath met op de tweede plaats de titelhouders van vorig jaar, Caprisonne. Na de prijsuitrijking door koning Bhanza maken we nog een teampickie met deze rijk uitgedoste figuur. De feestavond lieten we verstek gaan gezien de lange terugrit. Alle barang minus één klappie [verkocht] in de auto en om 2300 zaten we weer thuis bij moeder de vrouw, geweldige ervaringen rijker.[en een wat schaafwonden en gekneusde ribben]

Volgend jaar is er weer een World-Klapp, en whatsklapp 2.0 en 2.1 in dan, Mannheim.

Laurens Slaat

No Comments Yet.

Leave a reply